Το παραμύθι της Ανοιξης του Arcimboldo

Ανοξη χωρίς τον αγαπημένο μου πίνακα του Arcimboldo δε γίνεται!
κατsdάλογος
Tα παιδιά είδαν τον πίνακα, και μίλησαν γι’αυτόν. Παρατήρησαν όλοι ότι είναι ένας άνθρωπος φτιαγμένος από λουλούδια! Είχαν μια διαφωνία για το αν είναι άντρας ή γυναίκα. Η μεγάλη μύτη έκανε μερικούς να επιμένουν ότι είναι άντρας αλλά η παρατήρηση ότι φοράει σκουλαρίκι τους οδήγησε στην άποψη ότι είναι τελικά γυναίκα. Οι προτάσεις για το όνομά της πολλές! «Λουλουδένια γυναίκα», «Λουλουδοάνθρωπος», κτλ. Αναγνώρισαν όσα λουλούδια ήξεραν και με τη βοήθεια του i-pad είδαμε σε μεγέθυνση όλες τις λεπτομέρειες του προσώπου, των μαλλιών, του γιακά και των ρούχων. Παρατήρησαν που υπάρχουν πιο έντονα και πιο απαλά χρώματα και συμφώνησαν όλοι ότι αυτός ο πίνακας θα μπορούσε να …μυρίζει υπέροχα!
Είδαμε μία προβολή στην οποία φαίνεται πως ο ζωγράφος φτιάχνει τους πίνακες τους μετασχηματίζοντας τα αντικείμενα και δίνοντάς τους άλλη χρήση!

Είδαμε επίσης και ένα πολύ διασκεδαστικό σχετικό βιντεάκι!

Τα παιδιά άκουσαν το παραμύθι της Ανοιξης παραμύθι το οποίοτο βρήκα στη σελίδα zebrart.it
Tο παραμάθι της Sarah Stanghetti είναι στα Ιταλικά και σε ελεύθερη απόδοση είναι το εξής:
«Μια φορά κι ένα καιρό ζούσε ένα κοριτσάκι με ένα γλυκό χαμόγελο και χίλιες φακιδούλες στο προσωπάκι της. Το έλεγαν Τζινέβρα κι έμενε σε ένα σπίτι στην εξοχή που την άνοιξη γέμιζε πουλιά, και λουλούδια όλων των χρωμάτων και μεγεθών. Το κοριτσάκι περνούσε πολλές ώρες παρατηρώντας τα μπουμπούκια να ανθίζουν.
Φέτος όμως, ενώ ο χειμώνας έδειχνε ότι τελείωσε, το κοριτσάκι δεν έβλεπε να αλλάζει τίποτα στη φύση. Ανήσυχη αποφάσισε, παίρνοντας μαζί και το μεγενθυτικό φακό της να ψάξει στοιχεία για τον ερχομό της Ανοιξης! Αρχισε να παρατηρεί κάθε μικρό χορταράκι κάθε φυλλαράκι ώσπου ξαφνικά είδε κάτι περίεργο. Λίγο πιο μακριά φαινόταν ένα ρούχο λουλουδάτο, ή μήπως ένας άνθρωπος;
Η Τζινέβρα, πλησιάζοντας περισσότερο, δεν περίμενε ποτέ ότι θα βρισκόταν μπροστά σε μια ανθισμένη γυναίκα! Ολα, από το πρόσωπο της ως και τα ρούχα της ήταν από λουλούδια! Απίστευτο!
Το κοριτσάκι προαπάθησε να ξυπνήσει την παράξενη γυναίκα με κάθε τρόπο, πετώντας της νερό (καταφέρνοντας μόνο να ανθίσουν δυο μαργαρίτες στην πλάτη της), φωνάζοντας μέσα στο αυτί της, κουνώντας την. Μόνο όταν άρχισε να μαδάει τα πέταλα από τα λουλούδια που είχε αντί για μάγουλα, αυτή ανασηκώθηκε, την κοίταξε στα μάτια και είπε:» Πω, πω τι κούραση! Γιατί με ξύπνησες; Ξεκουραζόμουν τόσο ωραία!»
«Συγγνώμη», είπε η Τζινέβρα, «πως σας λένε; Γιατί γίνατε έτσι;»
«Με λένε Φιορίντα, και ειλικρινά δεν ξέρω πως έγινα έτσι. Γεννήθηκα έτσι», είπε η γυναίκα.
Το κοριτσάκι την παρατήρησε ώρα πολλή και φώναξε :»Μα ναι! Σε ξέρω! Εσύ είσαι πίνακας ενός διάσημου ζωγράφου! Δε θυμάμαι το όνομά του! Τον έχω δει τον πίνακα στο μουσείο του Λούβρου!»
«Ο καλλιτέχνης που λες είναι φίλος μου και τον λένε Αρτσιμπόλντο. Μου έκανε το πορτρέτο γιατί είναι ο μόνος που γνωρίζει πως εγώ ξεκινώ την άνοιξη, την αγαπημένη του εποχή. Αλλά… φέτος νομίζω ότι δε θα τα καταφέρω να το κάνω….», εξήγησε η γυναίκα.
«Οχι; Γιατί; Η άνοιξη είναι και η δική μου αγαπημένη εποχή. Σε παρακαλώ …κάνε κάτι!» παρακάλεσε το κοριτσάκι.
«Δεν μπορώ! Εχω χάσει ένα λουλούδι…είμαι όπως ένα παζλ. Αν μου λείπει ένα κομμάτι αποδυναμώνομαι και δεν μπορώ να φέρω την άνοιξη» δήλωσε λυπημένη η Φιορίντα!
«Θα σε βοηθήσω εγώ» προσφέρθηκε η Τζινέβρα. «Κοίτα έχω μαζί μου το μεγενθυτικό φακό μου. Με αυτόν βρίσκω τα πάντα».
Ετσι η γυνάικα και το κοριτσάκι άρχισαν την εξερεύνηση. Εψαξαν κοντά στα κλαδιά των δέντρων, στις φωλιές των μυρμηγκιών, των σκίουρων και των πουλιών, στις όχθες του ποταμού, ανάμεσα σε πέτρες μεγάλες και μικρές, αλλά δεν κατάφεραν να ανακαλύψουν κάτι. Είχαν αρχίσει να απελπίζονται, όταν είδαν έναν άντρα καθισμένο σε ενα καρεκλάκι.
«Κοίτα! Ζωγραφίζει ένα ηλιοτρόπιο! Μα πως τα καταφέρνει, αφού ακόμα δεν έχει φυτρώσει ούτε ένα!» είπε η μικρή!
«Ορίστε ποιος μου έκλεψε το λουλούδι μου», φώναξε θυμωμένη η ανθισμένη γυναίκα. » Επρεπε να το είχα φανταστεί ότι ο Βαν Γκογκ θα ήταν ανακαταμένος!»
«Ε, εσύ! Δεν μπορούσες να περιμένεις να έρθει πρώτα η άνοιξη όπως κάθε χρόνο; Εσύ και η μανία σου με τα ηλιοτρόπια!» του είπε εκνευρισμένη.
Ο ζωγράφος, με κατσουφιασμένο πρόσωπο το’σκασε χωρίς να πει λέξη και η γλυκιά Φιορίντα κατάφερε να πάρει πίσω το λουλούδι που της έλειπε! Για να ευχαριστήσει τη Τζινέβρα που τη βοήθησε, άρχισε να στρώνει χαλιά από τριαντάφυλλα, να της χαρίζει χαρταετούς από κρίνους και να τη ντύνει με μαργαρίτες. Αρχισε να απλώνει λιβάδια πράσινα, να γεμίζει τον ουρανό με πουλιά που κελαηδούσαν και φύσηξε παντού ένα γλυκό ανοιξιάτικη αεράκι.
Είχε πια ανακτήσει όλες της τις δυνάμεις κι επιπλέον, είχε κερδίσει μια φίλη έτοιμη να τη βοηθήσει χωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα….»

Τα παιδιά ακούγοντας το παραμύθι και την περιγραφή της γυναίκας άρχισαν να δείχνουν τον πίνακα, λέγοντας «Αυτή είναι». Είδαμε και τον πίνακα με τα ηλιοτρόπια του Βαν Γκόγ.
Το παραμύθι τους άρεσε πολύ και αποφασίσαμε να το δραματοποιήσουμε.

Η ανθισμένη γυναίκα και η Τζινέβρα

Η ανθισμένη γυναίκα και η Τζινέβρα

Ο διάλογος ανάμεσά τους!

Ο διάλογος ανάμεσά τους!

Ο Βαν Γκόγκ το' χει σκάσει αφήνοντας τον πίνακα με τα ηλιοτ΄ροπια!

Ο Βαν Γκόγκ το’ χει σκάσει αφήνοντας τον πίνακα με τα ηλιοτ΄ροπια!

Η Φιορίντα ντύνει με λουλούδια την Τζινέβρα!

Η Φιορίντα ντύνει με λουλούδια την Τζινέβρα!


Περισσότερες αναρτήσεις για την Ανοιξη θα υπάρχουν στην ιστοσελίδα του σχολείου μας: www.1nipraidestos.wordpress.com

Καλό μας μήνα!

Advertisements
This entry was posted in Ανοιξη. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s